webganzter.com
BTS TEST DRIVE
ลองนั่งรถไฟลอยฟ้าก่อนเปิดใช้งานจริง.
By Rittichart S. (Oct 1999)

ไม่รู้ว่าเป็นความโชคดีหรือเปล่าก็ไม่ทราบ เมื่อวาน (วันศุกร์ที่ 8 ตค.) ผมไปได้ตั๋วฟรี สำหรับทดลองนั่งรถไฟลอยฟ้า BTS ที่กำลังจะเปิดให้บริการในเดือนธันวาคมที่จะถึงนี้. ในตั๋วดันบอกว่าจะต้อง นั่งในวันเสาร์ที่ 9 ตค. ตั้งแต่เวลา 8.30 - 11.30 เท่านั้น. แค่นี้ก็บังเกิดความทุกข์ขึ้นภายในใจแล้วว่า จะตื่นทันมั้ยเนี่ย.. เพราะวันศุกร์กลางคืนนี้ ปกติผมมักจะชอบนั่งดื่มน้ำข้าวกับเพื่อนๆซะจนบรรลุ เกือบทุกศุกร์ เรียกได้ว่าเป็น Routine ซะแง้ว. อิอิ

แต่ยังไงก็ตามครับ สุดท้าย ท้ายสุด ตอนสายๆ วันเสาร์ ผมก็ได้ลากสังขารไปทดลองขึ้นรถไฟฟ้าจนได้ ไม่ลืมที่จะหยิบกล้องดิจิตอลคู่ใจ ไปเก็บภาพมาฝากกันด้วยครับ.

ด้วยความที่สถานที่พักปัจจุบันนี้นั้นอยู่ไกล้กับสถานีสะพานควายมาก เรียกได้ว่า เดินแค่สองสามนาทีก็ถึง ผมจึงเริ่มต้นที่ สถานีนี้ครับ. จากริมถนนพหลโยธิน ขาเข้า มาจากหมอชิด มุ่งตรงไปอนุสาวรีย์ชัยฯ ตรงก่อนถึงสี่แยกสะพานควาย คุณจะเห็นสถานีสะพานควายตั้งอยู่ มีสะพานซึ่งมองไปแล้วเหมือนสะพานลอยซะจริงๆ เดินขึ้นสะพานนี้ เพื่อขึ้นไปยังตัวสถานี. บันไดของสะพานนี้ค่อนข้าง สูง และ ชัน พอสมควร จากที่ลองนับคร่าวๆแล้ว คุณต้องเดินขึ้นบันไดไปประมาณ 42 ขั้นได้ โดยประมาณนะครับ. แฮ่ๆ เหนื่อยดีเหมือนกันแฮะ.

พอขึ้นไปแล้ว ก็เจอตู้ขายตั๋วแบบหยอดเหรียญ ซึ่งยังไม่ได้เปิดให้ใช้หรอกครับ. ผมไปยืนๆดูแล้ว การทำงานก็เป็นดังนี้ครับ อันดับแรกต้องกดปุ่ม เพื่อเลือกว่าจะไปลงที่สถานีไหน จากนั้นคงจะมีจำนวนเงินที่ต้องจ่ายขึ้นมา แล้วคุณก็จะต้องหยอดเหรียญลงไปตามจำนวน (เออนะ ถ้าค่าโดยสารนี่ขึ้น ไปถึง 60 บาทจริงๆ คงต้องพกเหรียญกันตุงกระเป๋า) ต่อมาก็รับตั๋วที่ช่อง แล้วก็รับเงินทอน เป็นอันเสร็จพิธีการซื้อตั๋ว


โฉมหน้าของเครื่องจำหน่ายตั๋ว

ห้องตั๋วโดยสาร .. ไม่รู้ว่าเอาไว้ทำอะไร

เนื่องจากวันนี้เครื่องซื้อตั๋วยังไม่เปิด แล้วระบบผ่านเข้าออก ก็คงจะยังไม่ใช้ เพราะเห็นมีคนยืนฉีกตั๋วทดสอบที่ผมได้มา ตรงทางเข้า ผมก็เลยไม่รู้ว่า ระบบจริงๆเขาจะใช้กันยังไง แต่ถ้าให้เดาๆ ดู มันก็คงไม่ต่างจากรถไฟฟ้า หรือรถไฟใต้ดินในประเทศอื่นๆซักเท่าไหร่นัก. คือเมื่อคุณได้ตั๋วมาแล้ว ก็นำตั๋วไปเสียบในช่องที่เตรียมไว้ให้ตรงทางเข้า จากนั้นคุณก็เดินผ่านไป เพื่อไปรับตั๋วของคุณอีกที ณ ปลายทางของทางเข้านั่นแหละครับ มันน่าจะเด้ง ขึ้นมาเอง. นะ ที่ผมเคยขึ้นรถไฟใต้ดินที่ สิงค์โปร์ มันเป็นแบบนี้นะ ผมคิดว่ามันก็น่าจะเหมือนกัน.

ผ่านจากทางเข้าออกมาแล้ว คิดว่าจะได้เดินไปขึ้นรถไฟเลย ที่ไหนได้ ต้องเดินขึ้นบันไดไปอีก.. อ่อก.. ก็สูงพอๆกับบันไดชั้นแรกแหละครับ. แหมถ้าเป็นบันไดเลื่อนก็ดีนะเซ่...

เดินขึ้นไปแล้ว มองๆไปเห็นคนมายืนรออยู่เต็มอึ้ดเลยครับ สงสัย BTS คงแจกบัตรให้มาทอลองกันไปเยอะเหมือนกัน มองๆดูที่ชานชลาแล้ว ก็เหมือนกับชานชลารถไฟธรรมดานี่เอง เพียงแต่ สะอาดกว่า และดูมีระเบียบเรียบร้อยดีครับ. ตอนนี้ผมก็ได้ที่ถ่ายรูปแล้ว ก็เลยกดไปซะ สองสามรูป ที่สถานีสะพานควายแห่งนี้. ผมรอให้รถขบวนแรกที่ผมเห็นผ่านไป เพื่อจะรอดูซิว่า รถขบวนต่อไปจะมาภายใน 2นาที อย่างที่คุยเอาไว้หรือเปล่า... ระหว่างรอก็ถ่ายรูปเพิ่มอีก.. ผ่านไปอีกไม่นานเลยครับ ไม่น่าถึง 2นาทีด้วยซ้ำ รถขบวนต่อมาก็เข้ามาเทียบชานชลา ..ดีเหมือนกัน เวลาเปิดใช้งานจริงขอให้เร็วแบบนี้นะครับ.

บรรยากาศที่ชานชลาของสถานีสะพานควาย...

ก้าวขึ้นไปบนรถแล้วต้องตกใจ เพราะ ผู้โดยสารเยอะมากกกกกกก..... นึกว่าจะว่างๆ สรุปก็เลยต้องยืนเบียดๆกัน แต่ก็ไม่ได้อึดอัดเท่าไหร่นะครับ ข้างในค่อนข้างกว้างพอสมควร แอร์ก็เย็นสบาย ที่นั่งเป็นที่นั่งแบบยาว เลียบติดกับผนังทั้งสองฝั่ง ซ้ายขวา ปล่อยพื้นที่ตรงกลางไว้ให้คนที่ยืน. เบาะที่นั่งมองเห็นตอนแรก นึกว่าเป็นเบาะหนังเทียมนิ่มๆ เพราะเหมือนเหลือเกิน แต่พอจับดู อ้าว ไม่ใช่นี่หว่า มันก็แข็งๆธรรมดาๆ. ตรงส่วนพื้นที่ยืนตรงกลางนั้น มีราวเหล็กด้านบน ให้จับ แล้วก็ยังมีห่วงสีแดงอยู่พอสมควรให้คล้องมือกันเซ.

รถไฟค่อยๆเคลื่อนออกจากชานชลา มีแรงเหวี่ยงเยอะพอสมควรครับ ตอนออกตัวไม่ค่อยนิ่มเท่าไหร่ หลายคนที่ยืนอยู่เซเหมือนกัน เพราะแต่ละคนจะคิดว่า มันน่าจะนิ่มมากกว่านี้ เลยไม่ได้จับราวเหล็กกัน ผมยืนอยู่ริมประตูทางขึ้น-ลง เพื่อเก็บภาพ ทั้งวิวนอกรถ และในรถ ผมจับเวลาจาก สถานีสะพานควาย จนถึงสถานี อารีย์ ใช้เวลาไปทั้งหมด 1:30 นาที.. อืม...ผมว่านั่งมอเตอร์ไซด์รับจ้างยังเร็วกว่านะ (ตายเร็วกว่าหน่ะ อิอิ)

บรรกาศภายในขบวนรถโดยสาร

ผมยืนดูวิวนอกรถไปเพลินๆ จนมาถึงอนุสาวรีย์ชัยฯ .. มองอนุสาวรีย์ลงมาจากรถไฟแล้วสวยดีนะครับ ไม่เคยเห็นพื้นที่ด้านในที่เป็นสนามหญ้าของอนุสาวรีย์ชัยฯมาก่อน ก็เพิ่งได้เคยเห็น. รถแล่นมาเรื่อยๆ จอดตามสถานีต่างๆ ตามที่เขากำหนดเอาไว้หละครับ จนมาถึงสถานีสยามสแควร์ ในรถมีประกาศว่า ถ้าต้องการไป สีลม , สะพานตากสิน หรือสนามกีฬาแห่งชาติให้ลงต่อรถอีกขบวนที่สถานีสยามฯครับ. ถ้าจะไปต่อทางอ่อนนุช ก็ไม่ต้องลง. อ้าวแหม..ถึงสยามฯ แล้วไม่ลงได้ไง อิอิ..


อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิเมื่อมองลงมาจาก BTS

ชานชลาที่สถานีสยามสแควร์

ที่สถานีสยามฯนี่ มีสิทธิพิเศษกว่าสถานีอื่นที่เห็นๆเลยก็คือ มีบันไดเลื่อน.. ฮึ่ม.. จริงๆแถวนี้วัยรุ่นเยอะนะ.. น่าจะให้ออกกำลังกายมั่ง น่าจะเอาบันไดเลื่อนไปไว้บริการคนแก่ๆอย่างผมที่สถานีอื่นดีก่า ฮิฮิ..


บรรยากาศในสถานีสยามสแควร์

หลังคาจี้กง เอกลักษณ์ของโรงแรมชื่อดัง
ของย่านสยามสแควร์

ตอนแรกก็ว่าจะลงไปหาอะไรทานที่สยามฯซะหน่อยเหมือนกัน แต่มองนาฬิกาแล้ว เหลือเวลาอีกไม่มาก เพราะการทดสอบจะปิดตอน 11:30 เท่านั้น ผมก็เลยตัดสินใจ ขึ้นรถต่อดีกว่า คราวนี้จะลองไปทางสีลมดู.. รถแล่นมาเรื่อย ผ่าน รร.เอราวัณ ผมว่าจุดนี้สวยมากๆเลยครับ เฉพาะตัวโรงแรมก็สวยอยู่แล้ว... รถขบวนที่ผมขึ้นไปสีลมนี้มีจุดบกพร่อง ที่เห็นจะๆ คือ น้ำแอร์รั่วลงมาจากผนังด้านบน ไหลลงมาที่พื้น แฉะไปหมดเลย

รถมาจอดที่สถานีศาลาแดง ก็อยู่หน้าสีลมคอมเพล็กซ์ พอดิบพอดี.. จับเวลาดูแล้ว จากสยามฯมาถึงสีลม 4 นาทีกว่าๆ .. ก็โอเคครับผม. ผมนั่งรถต่อไปถึงสถานี สุรศักดิ์ เพื่อขึ้นรถย้อนกลับไปที่ สยามฯ และจะต่อกลับมายัง สะพานควาย.. ระหว่างทาง ผมก็เริ่มเก็บภาพไปเรื่อยๆ แหม..เจอน้องๆน่ารักๆหลายคนที่เดียวมาทดสอบด้วย จริงๆก็อยากจะถ่ายรูปมาขึ้นเว็บเหมือนกัน แต่ก็เสียวๆอยู่ เพราะเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ใน นสพ. มีข่าวพวกบ้ากามแอบเอากล้องไปถ่าย ขาอ่อนสาวๆตามมหาลัย ตามแหล่งวัยรุ่น อะไรทำนองนั้น ผมเลยกลัวจะติดร่างแหไปซะด้วย ก็เลย ฮึ่ม.. ถ่ายวิวก็ได้ฟะ..

รถขบวนที่ผมนั่งกลับนี่ แปลก ๆ เพราะตรงราวเหล็กด้านบน แทนที่จะมีห่วงสีแดงให้เอามือคล้องกันเซ แบบคันอื่น. คันนี้กลับไม่มี ก็ไม่เป็นไร คาดว่าคงยังไม่พร้อมครับ และก็เหมือนเดิมทุกสถานี เวลารถจะออก ก็จะมีแรงเหวี่ยงค่อนข้างแรง ทุกคนต้องจับราวเหล็กกันแน่น. คราวนี้มีน้องๆ ที่ไหนไม่รู้เซ มาชนผมอย่างแรง .. น้องๆกลุ่มนั้น หันมาหาผมแล้วบอกว่า "ขอโทษค่ะ คุณลุง" เวรแล้วมั้ยละ... ลุง เอ้ย ผมเพิ่งอายุ 24 เองนะ..โดนเด็กเรียกลุงซะแล้ว ฮึ่ม..ฝากไว้ก่อนนะหลานๆ (ฮาา)


คันนี้ไม่ยักกะมีห่วงสีแดงบนราวเหล็ก

โปรดเอื้อเฟื้อแก่เด็ก สตรี และคนชรา ???

หลายคนอาจจะสงสัยว่า อ้าวแล้วทีนี้ตอนขาลงรถเนี่ย เขาจะรู้ได้ยังไง ว่าเราลงสถานีไหน สมมุติว่า ผมขึ้นที่สะพานควาย ผมตั้งใจจะไปลงที่ สถานีสยามสแควร์. ผมจึงซื้อตั๋วในราคาที่จะลงที่ สยามฯ เท่านั้น แต่พอถึงสยามฯ ผมดันไม่ลง ผมนั่งรถต่อไปอ่อนนุช..ทำนองนี้. ถามว่า ที่สถานีเขาจะรู้ได้ยังไง เพราะบนรถก็ไม่มีใครมาเดินตรวจอยู่แล้ว. คำตอบก็คือ ตอนที่คุณจะออกจากสถานี นั่นแหละครับ คุณจะต้องเดินผ่านทางออก ซึ่งเหมือนๆ กันกับช่องทาง ตอนเข้านั่นเลย คุณคงจะต้องเสียบตั๋วเพื่อเช็คดูอีกที (อันนี้ผมเดาเอานะ) ว่าคุณลงถูกหรือเปล่า คุณขึ้นเกินไหม ซึ่งถ้าเกิน ก็คงต้องจ่ายเงินเพิ่ม.

รถแล่นมาเรื่อย จนมาถึงจุดหมายของผม คือกลับมาที่ สถานีสะพานควาย. เดินลงบันไดมาอีกหนึ่งเหนื่อย ลงมาถึงเจอ 7eleven พอดี.. แหมช่างเป็นสาขาที่ทำเลดีมากๆเลยครับ เพราะอยู่ไกล้ทั้ง สถานีรถไฟลอยฟ้า กับสถานีรถขนส่งมวลชน (ขสมก.).. ผมว่าแถวๆนั้น ซักพักต้องมีร้านรวงผุดขึ้นอีกจมเลย.

เป็นยังไงครับ..พาเที่ยว BTS คราวนี้ ถูกใจท่านๆกันหรือเปล่า ติดตามคอลั่ม Street Life ของเรากันต่อไปนะครับ. ยังมีเรื่องเด็ดๆมันส์ๆ มาฝากกันอีกเยอะเลย..